Browsing Category

Banu’ca

  • Banu'ca

    >Bizim evin halleri

    > Bu hafta sonu Duru’muz biraz grip olduğu için evde geçti… Cumartesi akşamı Erkan ile gittiğimiz filmi saymazsak (Uçuş Planı) dışarı çıkmadık dersem yeri…. Cumartesi günü tüm gün evde Duru ile oyun oynayarak hatta…

    20 Kasım 2005
  • Banu'ca

    >Duru hayvanat bahçesinde

    > Bugün bayramın üçüncü günü…Doya doya geçiriyoruz tatil günlerimizi… Uzun zamandır bu kadar uzun süre üçümüz evde birarada olamamıştık. Bu bayram hem bir türlü gidemediğimiz büyüklerimizi ziyaret hem de evin tadını çıkarmakla geçti… Bugünü…

    05 Kasım 2005
  • Banu'ca

    >Bubu ve Duru

    > Benim kızım tam bir hayvan delisi. Şahsen ben hayvanları sevmekle beraber hiçbirine dokunamam hatta çok korkarım. Ama galiba Duru beni onlara alıştıracağa benziyor. Çünkü o, hayvanları çok sevdiği için ve ben onun ileride…

    23 Ekim 2005
  • Banu'ca

    >Canım İstanbul

    > Bugün Duruyu öğleden sonra doktor kontrolüne götürmem gerekiyordu ama ondan önce sabah Sirkeci taraflarında bir işim vardı ve doğru arabaya atlayıp Harem’e doğru yola çıktım. Uzun zamandır Eminönü tarafına geçmemiş ve hatta yine…

    14 Ekim 2005
  • Banu'ca

    >Günümüz bebeleri

    >Günümüz çocukları neden çok akıllı oluyor neden herşeyi biliyor işte yandaki fotoğraf bunun yanıtını fazlasıyla veriyor sanırım. Bizim Duru hastanede yatarken zaman zaman gözünü açtığında LA LA !!! LA LA diye sayıkladı durdu. (Hakkını…

    12 Ekim 2005
  • Banu'ca

    >Salmonella

    > Bu kelimeyi artık hayatım boyunca hiç aklımdan çıkarmayacağım ve ne zaman duysam bu ekim ayı gelecek aklıma… Son yazdığım yazı ve Durucuğumun o çeşit çeşit fotoğraflarından sonraki gün hayatımız bir anda değişti… Nereden…

    11 Ekim 2005

Berlin in Berlin ödül almış, ödülden çok filmdeki erotik sahne konuşuluyor, Uğur Mumcu öldürülmüş…Nihan’ın iki ülke ve 20 yıllık zaman dilimini kapsayan hikayesinin arka fonunda Türkiye’nin o yıllardaki sosyal ve siyasi panoraması var…

Kitabı okurken Banu Tozluyurt’un tanınmış yazarlara; bir Banu’luk yer açın ben geliyorum diyen ayak sesleri duyuluyor…

Nihan, Kamer ve Seval’i babaları cumartesi günleri halaları Ayla’nın oturduğu Kadıköy’e götürürdü. Belki de balıkçılar çarşısında balık alırken yanlarından geçtiniz. Ya da Üsküdar’dan Nihan’la aynı vapura bindiniz, yanyana oturdunuz… Hikayedeki gerçeklik duygusu o kadar geçiyor ki insana sokakta yürüyen bir genç kıza acaba bu Nihan’mı diye bakabilirsiniz…

Lale Celepoğlu

D & R    /    İdefix    /    Kitap Yurdu    /    Babil.com