Browsing Category

Sosyal Sorumluluk

  • Sosyal Sorumluluk

    Haydi Sen de Paylaş

    Evde eşya tutmayı sevmeyenlerdenim. Kimi arkadaşlarım var, ilkokul silgisini bile saklıyor, genç kız iken giydiği etekleri dolap bekliyor, çocuğunun oyuncaklarını depolarda saklıyor. Kimi zaman özenmiyorum değil, ne zaman birşey lazım olsa eskilerden, çok kısa…

    21 Eylül 2012
  • Sosyal Sorumluluk

    Sınır tanımayanlarız biz

    Nereden başlasam, nasıl anlatsam…O kadar güzel bir etkinlik gerçekleştirdik ki sınır tanımayan anneler olarak. Hepsi ışıl ışıl, hepsi çalışkan, hepsi üretken bir sürü anne bir araya gelirse ne olur: harika bir sergi harika bir…

    13 Mayıs 2012
  • Nereye Katılsak Sosyal Sorumluluk

    Hayatı paylaşmak için engel yok

    Sağ ayağımın tarak kemiğini kırdım birkaç ay önce. Birkaç gün ayağımı kullanamadım, aman allahım kattım ortalığı birbirine. ‘Sıkılıyorum, çok işim var hepsi kaldı, ay bu atel beni geriyor…’ Dayanamadım çıkardım ateli, ayağım tam iyileşmeden…

    10 Mayıs 2012
  • Sosyal Sorumluluk

    Engelleri hep beraber aşalım

    Sağ ayağımın tarak kemiğinin çatlamasının yeni yeni iyileştiği şu günlerde posta kutuma öyle bir mektup geldi ki, sanki günlerdir düşündüğüm konu ne yapıp edip beni bulmuştu. Geçici bir süre olduğunu bilsem de ayağımda alçıyla…

    02 Nisan 2012
  • Sosyal Sorumluluk

    7.Bloggeranne-baba buluşması

    Bu toplantıya katılmak için blogger olmanız gerekmiyor, öncelikle onu belirtmeden geçmeyim bu sefer. Geçtiğimiz ay Kansersiz Yaşam Derneği ile Yeşim’in organize ettiği toplantı sonrası çevremden çok tepki aldım, haber vermedim diye. İşte şimdi öncesinde…

    24 Mart 2012

Berlin in Berlin ödül almış, ödülden çok filmdeki erotik sahne konuşuluyor, Uğur Mumcu öldürülmüş…Nihan’ın iki ülke ve 20 yıllık zaman dilimini kapsayan hikayesinin arka fonunda Türkiye’nin o yıllardaki sosyal ve siyasi panoraması var…

Kitabı okurken Banu Tozluyurt’un tanınmış yazarlara; bir Banu’luk yer açın ben geliyorum diyen ayak sesleri duyuluyor…

Nihan, Kamer ve Seval’i babaları cumartesi günleri halaları Ayla’nın oturduğu Kadıköy’e götürürdü. Belki de balıkçılar çarşısında balık alırken yanlarından geçtiniz. Ya da Üsküdar’dan Nihan’la aynı vapura bindiniz, yanyana oturdunuz… Hikayedeki gerçeklik duygusu o kadar geçiyor ki insana sokakta yürüyen bir genç kıza acaba bu Nihan’mı diye bakabilirsiniz…

Lale Celepoğlu

D & R    /    İdefix    /    Kitap Yurdu    /    Babil.com