Ne İzlesek

Öteki Beriki İleriki Gerisi Tam Gaz Devam

10 Nisan 2017

Daha önce de yazmıştım “Öteki Beriki İlerisi Gerisi” adlı oyunu. Şehir Tiyatroları Çocuk Eğitim Birimi 2016 mezunları için yazılan ve sahnelenen mezuniyet oyununda kızım Duru’nun arkadaşı Defne Atlı da rolü olan harika çocuklardan biri. Hem oyunu izlemek hem de Defne’yi bir kez daha tebrik etmek için gittiğimiz oyun, anne kız bizi büyüledi diyebilirim.

38 kişilik ekip bu kadar mı uyumlu bu kadar mı etkileyici bu kadar mı başarılı olup seyirciyi hiç ara vermeden alıp götürür. Her biri oynadıkları rolü sanki gerçek hayatta yaşıyorlar, biyolojik yaşlarının çok üstünde olan rolleri sanki o yaştaymış gibi oynayıp izleyen tüm orta yaş ve üstünü güldürüyorlar, ağlatıyorlar, düşündürüyorlar.

Öteki Beriki İlerisi Gerisi, çocuk gözüyle yetişkinlere seslenen bir oyun aslında. “Her birimiz tek, eşsiz ve kendimiz gibiyiz. Başka türlüsü mümkün mü? Buna direnir, kendimizi, diğerlerini, bizden farklı gördüğümüzü ötekileştirirsek, bu dünyanın neresine sığacağız?” ana teması oyunun. Gerçekten de öyle değil mi, hepimiz yer yok mu bu dünyada, kime, niye bu öfke acaba?

Sekiz farklı bölümden oluşan oyunun her bir bölüm konusu da bir o kadar önemli mesajlar içeriyordu;

  • Neresine sığacağım ben bu dünyanın!
  • Hayat bazen bizi kendiliğinden “öteki”yapar
  • Değişebiliriz ama dönüştürülemeyiz
  • Ma Me Mi Mu
  • Diğerine bakmak
  • Sıradışı düşünceler; gölge
  • Güneş gözlü çocuklar
  • Kapılar

Diğerine bakmak adlı bölümde seyircilerden bazılarını da sahneye alıyorlar. Ben de o gün sahneye çıkanlardandım. Gözlerine bakmak…Uzun zamandır birisini gerçekten görmediğimi fark ettim.  Bakıyordum ama görmüyordum, işte bu. Bakmak ile görmek arasındaki farkı yaşadım.

Oyun harika da bence bu çocukları her çalışmaya, provaya götüren, onlar için zaman, emek harcayan ebeveynlere de kocaman alkış vermek gerek. Çok ciddi bir çaba var bu oyunda. Yönetmeninden yazarına, kostümcüsünden müziğine her biri dantel gibi işlenmiş. Bu sezon tüm salonu kapattılar her defasında. Gelecek sezon mutlaka yerinizi ayırtın derim.

Bu ekip  2 Nisan Dünya Otizm Farkındalık Günü için “Karşılaşma” adlı bir de film çektiler. Bu çocuklar bir harika, gelecek, aydınlık ülkemizin yüzü onlar.

No Comments

Leave a Reply

Berlin in Berlin ödül almış, ödülden çok filmdeki erotik sahne konuşuluyor, Uğur Mumcu öldürülmüş…Nihan’ın iki ülke ve 20 yıllık zaman dilimini kapsayan hikayesinin arka fonunda Türkiye’nin o yıllardaki sosyal ve siyasi panoraması var…

Kitabı okurken Banu Tozluyurt’un tanınmış yazarlara; bir Banu’luk yer açın ben geliyorum diyen ayak sesleri duyuluyor…

Nihan, Kamer ve Seval’i babaları cumartesi günleri halaları Ayla’nın oturduğu Kadıköy’e götürürdü. Belki de balıkçılar çarşısında balık alırken yanlarından geçtiniz. Ya da Üsküdar’dan Nihan’la aynı vapura bindiniz, yanyana oturdunuz… Hikayedeki gerçeklik duygusu o kadar geçiyor ki insana sokakta yürüyen bir genç kıza acaba bu Nihan’mı diye bakabilirsiniz…

Lale Celepoğlu

D & R    /    İdefix    /    Kitap Yurdu    /    Babil.com