Banu'ca

Hoş Geldin 2018

04 Ocak 2018

Her yeni gelen yıla hoş geldin demek adet olmuş ama bu defa çok içten diyorum, hoş geldin 2018.

Geçen yıl yazdığım ilk yeni yıl yazısı çok hoş olmamıştı. Reina saldırısı, benim şiddetli ağrılarım derken 2017 yılına çok da hoş girmemişiz. Yılın ilerleyen günlerinde hayatımızdaki ciddi değişiklikler, kısa süreliğine de olsa yeni bir ülkede yaşam, ilk romanım gibi ciddi deneyimler yaşayıp yılı çok şükür diye kapatırken kısaca özet geçmek istedim bu defa kendime, 2017’de neler yaptım;

-67 adet kitap okudum

-Ülkemde hiç görmediğim iki şehri en ince detaylarıyla gezdim, gördüm.

-İlk romanım Dut Ağacı yayımlandı.

-Hayatımda ilk defa yurt dışında uzun süre yaşadım

-Kanada ehliyetim oldu.

-Yurtdışında bir seminer verdim-Hayalime Dokun, Toronto

-Dört farklı yabancı şehri gezme fırsatım oldu. Toronto, Vancouver, Newyork, New Jersey

-Hayatımda ilk defa buz pateni yaptım

-İki kitap fuarında imza günü yaptım

-Yılın son günlerinde yeni bir kolektif kadın kitabını yayınevine teslim ettik, üç arkadaş.

Bunlar aklıma gelenler, eminim unuttuğum epey detay vardır. Bunları yazmamın sebebi, 2018 için bana ilham vermeleri ve yolumu daha net görmem. Mesela, bu yıl kitap hedefim 100, ülkemde ve yurdışında daha fazla şehir görmek, yeni bir kitap yazmak, farklı konularda bireysel eğitimler almak. Sabretmeyi öğrenmek, öfkemi daha iyi kontrol etmek, karbonhidrat tüketimini azaltmak, yogaya devam etmek, daha fazla sergi, müze gezmek ilk önceliklerim arasında.

Siz kendinize hedefler koydunuz mu yeni yıl için? Bu yıl neleri daha çok yapmak, neleri azaltmak istiyorsunuz? Size ilham veren şeyler ne?

Hoş geldin 2018

1 Comment

  • Reply Armagan 05 Ocak 2018 at 06:51

    Yol Arkadaşım,

    Bazı hedeflerimiz aynı demek ki :)
    Sevgiyle…

  • Leave a Reply

    Berlin in Berlin ödül almış, ödülden çok filmdeki erotik sahne konuşuluyor, Uğur Mumcu öldürülmüş…Nihan’ın iki ülke ve 20 yıllık zaman dilimini kapsayan hikayesinin arka fonunda Türkiye’nin o yıllardaki sosyal ve siyasi panoraması var…

    Kitabı okurken Banu Tozluyurt’un tanınmış yazarlara; bir Banu’luk yer açın ben geliyorum diyen ayak sesleri duyuluyor…

    Nihan, Kamer ve Seval’i babaları cumartesi günleri halaları Ayla’nın oturduğu Kadıköy’e götürürdü. Belki de balıkçılar çarşısında balık alırken yanlarından geçtiniz. Ya da Üsküdar’dan Nihan’la aynı vapura bindiniz, yanyana oturdunuz… Hikayedeki gerçeklik duygusu o kadar geçiyor ki insana sokakta yürüyen bir genç kıza acaba bu Nihan’mı diye bakabilirsiniz…

    Lale Celepoğlu

    D & R    /    İdefix    /    Kitap Yurdu    /    Babil.com