Browsing Category

Banu’ca

  • Banu'ca

    Bir Arkadaşımın Başına Gelmiş

    Günlerdir ve hala da devam eden bir keyifsizlik hali tüm bedenimi, ruhumu sarmış durumda. Sebebi olmayan bu durum, bir de yerli yersiz eleştiri ve negatif ilgiye maruz kalınca daha da büyüyor tabii.Şunu çok net…

    05 Haziran 2016
  • Banu'ca

    Kadınlar Kodlama Eğitiminde

    Bendeniz kodlama eğitimine gittim, düşünebiliyor musunuz? Teknoloji ile çok iç içe gibi görünsem de program adına word dışında bir şey bilmeyen ben, teknolojik annelerle kodlama programına katıldım ve çok da iyi anladım. Uzun zamandır…

    13 Mayıs 2016
  • Banu'ca

    Benim Zamanım Değerli

    Gerçekten aynen böyle; benim zamanım değerli. Gezgin Banu olmak, kimi zaman şehir dışında olup sürekli eğitim veren bir Yönetim Danışmanı olmak, anne olmak, eş olmak, Kadının Adı Var ‘ın üç kadınından biri olmak, kitap…

    18 Nisan 2016
  • Banu'ca

    Waternet Su Arıtma Cihazı

    Günde değil bir litre, haftada ancak o kadar içen bir insanım. Biliyorum bu yaptığım hiç doğru değil ama su içince midesi bulananlardanım. Hele aç karna içmem gereken o haplar için su gerekmiyor mu benim…

    17 Mart 2016
  • Banu'ca

    Erik Çiçek Açmış Dallara Beyaz Vurmuştu

    Git o zaman beğenmiyorsan diyebilirsiniz ama ben gitmek istemiyorum. Doğduğum, büyüdüğüm, okuduğum, anne olduğum, kadın olduğum, çocuk olduğum, öğrenci olduğum, aile olduğum canımdan çok sevdiğim bu ülkeden gitmek istemiyorum. Beş yıl önce karşımıza çıkan…

    15 Mart 2016
  • Banu'ca

    29 Şubat 2016

    Dört yılda bir gün. Şubat ayı madem 29 gün bu sene o zaman yazayım aklımdakileri dedim. Dört yıl sonra geri döner okurum. Şu anda tam 59 kiloyum. Hayatımda en fazla kiloya sahip olduğum zamanlar.…

    29 Şubat 2016

Berlin in Berlin ödül almış, ödülden çok filmdeki erotik sahne konuşuluyor, Uğur Mumcu öldürülmüş…Nihan’ın iki ülke ve 20 yıllık zaman dilimini kapsayan hikayesinin arka fonunda Türkiye’nin o yıllardaki sosyal ve siyasi panoraması var…

Kitabı okurken Banu Tozluyurt’un tanınmış yazarlara; bir Banu’luk yer açın ben geliyorum diyen ayak sesleri duyuluyor…

Nihan, Kamer ve Seval’i babaları cumartesi günleri halaları Ayla’nın oturduğu Kadıköy’e götürürdü. Belki de balıkçılar çarşısında balık alırken yanlarından geçtiniz. Ya da Üsküdar’dan Nihan’la aynı vapura bindiniz, yanyana oturdunuz… Hikayedeki gerçeklik duygusu o kadar geçiyor ki insana sokakta yürüyen bir genç kıza acaba bu Nihan’mı diye bakabilirsiniz…

Lale Celepoğlu

D & R    /    İdefix    /    Kitap Yurdu    /    Babil.com